PSO jest skrótow­cem ter­minu Process Standard Offset.

Podstawową kwestią jest fakt, że PSO nie jest żadnym nowym stan­dar­dem a jedynie zbiorem usys­tematyzowanych zasad i stan­dar­dów pozwalających na prak­tyczne osiągnięcie efek­tów zapisanych w postaci stan­dardu ISO 12647–2.

Co znaj­dziemy w PSO?

Dokument powstał na bazie i z wykorzystaniem poniższych norm:

• ISO 2846–1 – Printing Inks
• ISO 12647–2 – Printing Standard
• ISO 13655 – Spectral Measurement and Colorimetric Computation
• ISO 13656 – Densitometric and Colorimetric Measurement
• ISO 3664 – Standard Viewing Conditions
• ISO 14981 – Densitometers
• ISO 5–4 – Optical Density
• ISO 12646 – Displays
• ISO 12641 – Scanner-Testchart
• ISO 12642 – Output-Testcharts
• ISO 12218 – Printing Plate Exposure (analog)
• ISO 12647–7 – Digital Proofing

Informacje na temat PSO zostały zebrane w postaci książki pod tytułem ProcessStandard Offset wraz z dołączonym CD-ROM, którą wydało nie­miec­kie stowarzyszenie druku i mediów (bvdm). Publikacja jest dostępna np. w instytucie Ugra oraz bvdm.

Omówienie najważniejszych parametrów opisywanych szczegółowo w PSO zawarte jest w broszurze Media Standard Print (MedienStandard Druck), którą można bezpłatnie pobrać ze strony bvdm.

Podobna idea zastosowania w prak­tyce znanych norm, jed­nak przy pomocy trochę innych metod proponowana jest przez stowarzyszenie IDEAlliance w ramach grupy roboczej GRACol jako specyfikacja G7.