16 września na terenie MTP odbyła się kolejna edycja kon­feren­cji tym razem pod hasłem „Color Management – spo­sób na zwiększenie konkurencyjności w obec­nych realiach ryn­kowych”.
Zainteresowanym udostępniam swoją prezen­tację
Standardy w proofingu i drukowaniu nakładowym (1.05 MB)
W prze­rwach między prezen­tacjami można było się zapoznać z rozwiązaniami zarządzania barwą w całym zakresie od odbitek prób­nych zarówno ekranowych jak i material­nych do wydruków nakładowych. Sprzęt i oprogramowanie prezentujące prak­tycz­nie działający sys­tem dostarczyły firmy Agfa Graphics, Eizo, Epson oraz X-Rite.

Usuwanie składowej achromatycz­nej (Under Colour Removal) w procesie przy­gotowywania wyciągów CMYK. Zastąpienie pew­nej ilości kom­ponen­tów barw­nych w cieniach obrazu (ina­czej niż GCR), dających w efek­cie neutralną szarość, odpowiednią ilością składowej czarnej.

Czytaj dalej »

Dodawanie składowej achromatycz­nej (Under Color Addition) w procesie przy­gotowywania wyciągów CMYK. Zastąpienie pew­nej ilości składowej czar­nej w cieniach obrazu, odpowiednią ilością poszczegól­nych składowych chromatycznych.

Czytaj dalej »

Proces mający na celu przekształcenie barw na trzy barwy pod­stawowe: niebiesko-zieloną, pur­purową i żółtą oraz dodat­kową składową — czrną umożliwiające otrzymanie druku wielobarwnego.

RGB jest skrótem od angiel­skich nazw barw fil­trów (Red, Green, Blue).
Jest to, tak zwany, addytywny spo­sób mieszania barw świateł, w efek­cie którego otrzymuje się barwę białą.
Model ten stosowany jest powszech­nie do uzyskiwania wielobarw­nych obrazów telewizyj­nych oraz w przy­padku skanerów, czyli jest związany z określonym typem urządzeń dzięki czemu określa się go mianem — device depen­dent colour. Zagadnienia związane z problemami zależności modeli barw od urządzenia są poruszane w artykułach związanych z Systemami Zarządzania Barwą (CMS).

Porównaj z modelem CMYK.

Zestaw parametrów opisujących barwę np: RGB (czer­wona, zielona i nie­bieska) lub CMYK (niebiesko-zielona, pur­purowa, żółta i czarna), są to prze­strzenie zależne od urządzenia (device depen­dent). Inne prze­strzenie to: CIELab, CIELuv, LCh, CIE XYZ, są to prze­strzenie niezależne od urządzenia. 

Nasycenie jest pomierzoną wartością głównej gęstości optycz­nej cząstkowej.

Rodzaj promieniowania padającego, charakteryzującego się specyficz­nym rozkładem spektralnym.

Organizacja CIE określiła następujące iluminanty stan­dar­dowe:
A: światło żarowe, żółto-pomarańczowe o tem­peraturze bar­wowej 2856K
C: światło wol­framowe (w przybliżeniu światło dzienne), nie­bieskawe o tem­peraturze bar­wowej 6774K
D: światło dzienne, D65 oparte na rzeczywistym pomiarze spek­tral­nym światła dzien­nego o tem­peraturze bar­wowej 6504K. Określa się także iluminanty D50, D55 oraz D75
F: światło fluorescen­cyjne, F2 lampa z zimną katodą ze światłem białym (4200K), F7 lampa fluorescen­cyjna ze światłem dzien­nym o szerokim paśmie (6500K), F11 lampa fluorescen­cyjna ze światłem białym o wąskim paśmie (4000K).

Gęstości optyczne cząstkowe są gęstościami mierzonymi przez poszczególne fil­try (R — czer­wony, G — zielony, B — nie­bieski). Dla farb triadowych (C — cyan, M — magenta, Y — żółta, K — czarna) wyróżnia się gęstości optyczne główne (pomiar przez fil­try dopełniające):

Czytaj dalej »

Gęstość optyczna D jest to ujemny logarytm współczynnika prze­pusz­czania T. Wielkość ta charak­teryzuje ilość promieniowania przechodzącego przez materiał przeświecalny (diapozytyw lub negatyw) lub odbitego od materiału nieprzeświecalnego (fotografia, odbitka drukar­ska). Im większa wartość gęstości optycz­nej D, tym bar­dziej pochłaniający materiał (zatrzymuje więcej promieniowania o danej długości fali, które na niego padło).

Czytaj dalej »